Pierwszy odcinek cyklu „Sin Fronteras”, czyli międzynarodowych rozmów na rap-news.eu, rozpoczynamy od wywiadu z francuską ekipą EMTOOCI (Mer2Crew), którą tworzą dwaj MC: Poupa Lost, Tekilla, oraz dwóch DJ: Salas i Ketshow. Od 2010 do 2014 roku, stworzyli łącznie 6 projektów: „Avec nos trips” (2010), „Avec les moyens du bar” (2012), „Remise a flow” (2014), oraz solowe produkcje: Tekilla – „En attendant sh” (2012) i „Sombre heros” (2012), Lost – „Entre 2” (2013).


Polska wita Francję. Dzień dobry. Znacie się już wiele pięknych lat i co najciekawsze, budujecie tę przyjaźń w oparciu o kulturę Hip-Hop. Czy muzyka ma tak wielką moc, że potrafi połączyć Wasze serca w jedność, czyli Emtooci?
Emtooci:
Tak naprawdę, to poznaliśmy się w Liceum. Na starych spalonych winylach „rzucaliśmy” pierwsze wspólne freestyle – jak każdy na początku. Potem z ziomkami stworzyliśmy Mer2Crew. To dosłownie miało oznaczać „ekipa gówniarzy”, zawsze gotowi na głupoty! Na początku byliśmy jednością, taką ekipą ziomków, w której jedni pisali, inni robili bity, a jeszcze inni malowali ściany czy jeździli na desce. Później muzyka stała się najważniejsza. Nazwę „Mer2Crew”, czyli „ekipę gówniarzy” z czasem ciężko było „nosić” dalej. Długo nawijaliśmy pod tą nazwą, była ona z nami przez lata, byliśmy i jesteśmy z niej dumni, ponieważ cenimy swoje korzenie, lecz nadszedł czas na zmianę.

La Pologne vous souhaite la bienvenue. Vous vous connaissez depuis des années et le plus important c’est que votre amitié repose sur la culture Hip-Hop. Est-ce la musique qui a une force si grande qu’elle vous a réuni sous une team, l’Emtooci?
Emtooci: En fait on se connait depuis le lycée. On lâchait nos premiers freestyles sur des face B bien cramées, comme tout le monde au début! Et puis avec l’équipe de potes, on a créé le Mer2Crew. La signification c’était „l’équipe de sales gosses”, de „merdeux” quoi! Toujours prêts à faire un mauvais coup! A la base on était vraiment plus sur une bande de potes, dont quelques membres écrivaient et kickaient, d’autres étaient plus sous graffiti, ou encore skate. Et puis la musique est devenue centrale, primordiale. Et le nom du crew, aussi difficile à porter soit-il, a duré pendant de nombreuses années, parce qu’on l’assumait et le revendiquait!

 

Właśnie… Z jakiego powodu postanowiliście stworzyć Emtooci, działający na fundamencie Mer2Crew? Czy Mer2Crew ograniczał Wasze umiejętności muzyczne i sceniczne, więc potrzebowaliście stworzyć coś nowego, świeżego, płynącego w innym rytmie, ale zachowując swoje korzenie?
Emtooci:
Długo by opowiadać haha! Szczerze to nie „stworzyliśmy” Emtooci. To była po prostu ewolucja naszej nazwy, ale pod względem składu ekipy nic się nie zmieniło. Dalej jest nas 2 MC: Poupa Lost i Tekilla oraz 2 DJ: Salas i Ketsh. Od zawsze tworzymy „Mer2Crew”, czyli w skrócie „M2C”, więc zmieniliśmy nazwę z francuskiego na angielski, i tak właśnie powstał „Emtooci”! Było kilka powodów tej zmiany. Pierwszy, jest to, że dorośliśmy, więc (wspomniana wcześniej) „ekipa gówniarzy” straciła swój sens. Ale jeszcze raz powtarzam, nic się nie zmieniło. Ekipa jest ta sama, tylko ksywa ewoluowała. Jest również nowa energia, nowa moc, ale nie zapominamy oczywiście o naszych korzeniach.

En fait pourquoi avez-vous décidé de créer Emtooci, sur la base du Mer2Crew? Est-ce que vous vous sentiez emprisonner sous un style musical et vous aviez besoin de vous libérer pour créer quelque chose de nouveau, sur de nouveaux rythmes en gardant vos racines?
Emtooci:
Elle est longue cette question haha! En fait on a pas „créé” le Emtooci. C’est juste une évolution du blase, mais rien n’a changé. On est toujours 2 Mc’s, Poupa Lost et Tekilla, et 2 Dj’s, Salas et Ketsh. Depuis toujours les initiales du Mer2Crew étaient M2C, du coup en anglais, ça donne Emtooci! Il ya plusieurs raisons à ce choix, déjà on murit, on grandit, et du coup „l’équipe de merdeux” perdait du sens. Mais, encore une fois, rien n’a changé, c’est juste une évolution du nom, une nouvelle énergie, mais bien évidemment en gardant nos racines.

 

Poznaliście się w liceum. Znaleźliście wspólne zajawki, jakimi były graffiti i deskorolka. Czy właśnie pierwsze rapowe teksty były poświęcone tej tematyce?
Emtooci:
Kiedy to było! Ale nie… w sumie na pewno trochę tak, inspirowaliśmy się codziennością, naszym prawdziwym życiem. Nie tak jak niektórzy. Byliśmy wychowankami rapu tworzonego przez takie ekipy, jak: IAM, NTM, oraz innych pionierów tych czasów. Szybko wybraliśmy właśnie ten tor. Naszą misją, misją Hip-Hop’u, który robimy, jest przede wszystkim przekaz. Celem jest szerzenie takich wartości, jak: partnerstwo (współpraca), wiara i miłość! Czasami łamiemy ten schemat i „idziemy” ostrzej, kiedy widzimy co dzieje się z naszym społeczeństwem. Zrobiliśmy również kawałki bardziej wesołe, żeby dać ludziom szansę wyjścia z szarej codzienności. Wracając jeszcze do poprzedniego pytania, nie zamykamy się na żaden gatunek. Nigdy nie mówimy „nie”, czy to pod względem tematycznym, czy rytmicznym, ponieważ lubimy czasem nagrać w stylu jazzowym, reggae. Po prostu robimy to, co kochamy!

Vous vous êtes rencontré au lycée. Vous avez trouvé une passion commune, comme le graffiti ou le skate. Est-ce que vos premiers morceaux parlaient de ces thématiques?
Emtooci:
Ca remonte! Mais non, enfin forcément un peu, on s’est toujours inspiré de notre quotidien, de nos vraies vies, à l’inverse de certains. Mais vu qu’on a été bercé par des groupes engagés, comme IAM, NTM et tous les pionniers de l’époque, on a assez rapidement prit ce chemin. Et en même temps ça reste une des missions premières du HipHop, délivrer un message. Nous on a choisit de faire du notre un message  de partage, d’espoir, et de love! Mais on donne aussi dans le plus virulent, avec des constats de notre société à la dérive, on fait des morceaux festifs aussi car la musique reste une belle solution à la morosité. En fait pour reprendre ta question précédente, on s’enferme dans rien justement. On se refuse rien, que ça soit au niveau des thématiques, des rythmes avec parfois un peu de jazz, parfois un peu de reggae… On fait juste la musique qu’on aime.

Emtooci, to grupa tworzona przez czterech artystów, dwóch MC oraz dwóch DJ: Tekilla, Poupa Lost, Salas oraz Ketshow. W Polsce mamy takie powiedzenia: „co dwie głowy to niejedna” (dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań) – czy cztery głowy to już „bomba” pomysłów, która wybucha podczas tworzenia nowych projektów?
Emtooci:
Na pewno ma to dużo zalet. Pierwsza sprawą jest to, że jaramy się wspólnie tworzyć różne rzeczy, czy to nagrywki w studiu, czy koncerty. Tak ma zostać, to jest najważniejsze. Przy tworzeniu daje to na pewno dużo plusów, dlatego że mamy zawsze cztery różne spojrzenia. Cztery osoby z różnymi przeżyciami i doświadczeniami. Pewnie, zdarza się tak, że nie zgadzamy się w pewnych kwestiach, ale zawsze jest to w celu rozwoju i ulepszenia swoich umiejętności. Współpraca, dzielenie się – to jest bogactwo i to jest nasze motto! Próbujemy uczyć się od siebie. Mamy dwa głosy, dwa bardzo rożne głosy, którymi się bawimy. Dj’e mają również swój styl, dlatego zbieramy wszystko co najlepsze w jedną całość, zarówno wtedy, gdy tworzymy klipy, jak i wtedy, gdy wspólnie myślimy o projektach graficznych, jak okładka itp. – wszystko robimy razem na 100%.

Emtooci, c’est une équipe de 4 artistes, 2 MCs et 2 DJs: Tekilla & Poupa Lost et Salas & Ketshow. En Pologne on a dictons: « deux têtes n’en font pas une » (c’est-à-dire que deux personnes feront quelque chose de mieux qu’une seule; elles vont avoir plus d’idée et de solutions) – est-ce que 4 têtes c’est une « bombe » d’idées qui explose lors de création musicale?
Emtooci:
C’est sur que ça présente beaucoup d’avantages. Déjà, on se régale à être ensemble et à faire le truc, que ça soit studio, concerts… Et ça, ça doit rester le principal. Après pour la création, ça apporte forcément un plus, vu qu’on a 4 avis de 4 personnes avec chacun nos influences et nos vécus. Ca arrive bien entendu qu’on ne soit pas d’accord, mais c’est toujours dans l’optique de bonifier, faire progresser. Le partage c’est la richesse, et on applique cette devise! On essaie aussi de profiter des connaissances et des capacités de chacun. On a deux voix très différentes, on se sert de ça, et puis les Dj’s ont aussi chacun leur domaine de prédilection, donc on met tout ça en commun. Que ça soit pour les clips, les pochettes, les visuels… Tous les aspects, on gère tout à 100%.

 

Zacytuję fragment z utworu „Le Troupeau” („Stado”), z gościnnym udziałem Demi Portion, na bicie przygotowanym przez La Replic: „Je ne suivrai pas le troupeau, je n’ai pas besoin de Berger” – „Nie będę podążał za stadem, nie potrzebuję pasterza”. Czy w dzisiejszych czasach łatwo jest tworzyć własne drogi i nimi kroczyć, kiedy wokół jest pełno zła i pokus mogących wprowadzić Was w ciemną uliczkę?
Emtooci:
Skorzystamy z okazji i pozdrawiamy Demi Portion, który jest nie tylko prawdziwym artystą, jest przede wszystkim prawdziwą osobą. Wracając do pytania. Iść własną drogą nie jest nigdy łatwo. Zło i pokusy są duże, ale każdy musi myśleć samodzielnie. Należy podejmować samodzielnie wybory i to jest najważniejsze, aby być człowiekiem niezależnym. Normalnym faktem jest, że jesteśmy częścią jakiegoś „trendu”, lecz prawdziwą sztuką jest być w nim sobą, i to jest właśnie główna tematyka naszych utworów. Trzeba żyć dla siebie i żyć w harmonii z muzyką – opisujemy to w utworze „Souris A La Vie” („Uśmiechnij się do życia”): „Personne ne sera là pour t’aider à réaliser tes rêves” („Nikt nie będzie za Ciebie realizował marzeń”).

Je vais citer un vers du morceau « Le Troupeau », avec la participation de Demi Portion, sur un beat de La Replic: « Je ne suivrai pas le troupeau, je n’ai pas besoin de berger ». Est-ce que à notre époque il est facile de faire sa propre route quand autour de nous il y a tellement de danger et de piège qui peut nous amener dans une ruelle sombre?
Emtooci:
On en profite pour placer une dédicace à Demi Portion, qui est un véritable artiste et surtout une vraie personne. Pour en revenir à la question, faire sa propre route n’est jamais facile. Les tentations et les mauvaises influences sont grandes. Mais c’est à chacun de faire un choix, penser par soi même doit rester quelque chose de primordial. Il est normal d’être influencé par des courants, des modes, mais il faut à tout prix garder son libre arbitre, être en accord avec soi même et c’est d’ailleurs une thématique récurrente dans nos morceaux. Il faut vivre pour soi, et une phase du morceau „Souris A La Vie” illustre bien le propos: „Personne ne sera là pour t’aider à réaliser tes rêves”.

 

A uważacie rap za taką „ciemną uliczkę”, w której łatwo się zagubić? W Polsce niewybaczalnym faktem jest, kiedy raper zaczyna tworzyć hip-hopolo, czyli robi z rapu „zabawkę” do zarabiania pieniędzy, łącząc go, na przykład z muzyką taneczną, jaką jest disco polo.
Emtooci:
Rap nie jest ciemną uliczką, ale oczywiście łatwo można się w nim zagubić, tak jak można zagubić się we wszystkim. U nas jest właśnie na odwrot. Muzyka ma być dla nas ucieczką, powietrzem, odpoczynkiem od wszystkiego. Choć trzeba wziąć pod uwagę fakt, iż ludzie są różni. Niektórzy robią z różnych powodów robią z muzyki inny cel. My tworzymy muzykę z miłości, dlatego, że daje nam ona dużo satysfakcji oraz szczęścia. Są ludzie, którzy robią muzykę dla pieniędzy, z chęci posiadania luksusowego życie, więc robią ją tylko po to, aby ich muzyka się sprzedała. Tego pragnie publiczność. I tu, to co jest smutne, to to, że publiczność chce  tej „zupy”, czyli wokali autotune, teksty bez przekazu, z małą wartością rytmiczną. Na szczęście jest coraz więcej ludzi, którzy wracają do undergroundu i oddalają się od mainstreamu, który mają w mediach na co dzień. Dzisiaj, prawdziwa scena undergroundowa we Francji jest coraz bardziej śledzona przez publiczność.

Et est-ce que vous voyez le rap comme « une ruelle sombre », dans laquelle on peut se perde? En Pologne, un fait impardonnable est lorsqu’un rappeur commence à faire du « hip-hopolo » (du hip-hop qui vire à la pop et ne ressemble plus au rap, juste pour ce vendre). C’est-à-dire que le rap devient pour lui un jouet avec lequel il va se faire de l’argent en le combinant à de la musique disco-pop qui est fait pour danser.
Emtooci:
Le rap n’est pas une ruelle sombre, mais on peut s’y perdre. On peut se perdre dans tout. Au contraire, la musique doit être une échappatoire, une bouffée d’air, un exutoire. Après, il faut aussi se dire qu’il y a différentes personnes, qui font de la musique quel que soit le style pour différentes raisons. Nous, on fait par amour du son, parce que ça nous anime et nous fait vibrer. Mais certains font ça pour faire de l’argent, et mener la grande vie, et ils font du coup ce qui se vend le plus, ce que le public veut. Et c’est là que c’est triste, de se dire qu’une large partie du public veut de la soupe, avec des voix trafiquées, des textes sans message, et pas ou peu de musicalité. Heureusement, il y a tout de même de plus en plus de gens qui reviennent à un son plus underground, s’éloignant du mainstream qu’on leur sert toute la journée. Il y a maintenant une réelle scène indépendante en France, et elle est de plus en plus suivie par le public.

Od 2010 do 2014 roku, powstało łącznie 6 projektów spod szyldu M2C: „Avec nos trips” (2010), „Avec les moyens du bar” (2012), „Remise a flow” (2014), oraz solowe produkcje: Tekilla – „En attendant sh” (2012) i „Sombre heros” (2012), Lost – „Entre 2” (2013). W 4 lata stworzyć tak wiele utworów, nie licząc tych, które nie zmieściły się na poszczególnych płytach i po prostu trafiły do szuflady, to ogromny wyczyn. Czy muzyka bywa męcząca? Czy macie momenty, w których myślicie: „nie, dziś chcę spokoju”?
Emtooci:
Dziękuję! Zrobiliśmy pełno kawałków – to jest pewne haha! Ale wiesz, dopóki robimy to z sercem, nie jest to dla nas żaden wysiłek. W tym doszukujemy się szczęścia! Jeśli zaczniesz się nudzić, albo czujesz, że już wszystko zrobiłeś, nie masz nic więcej do powiedzenia, to znaczy, że jest już koniec! Ale jak już posmakowaliśmy sceny, która jest dla nas celem, bo to jest to, co kochamy najbardziej, i jak posmakujesz tej adrenaliny, kiedy czujesz symbiozę z publicznością, nie możesz już przestać! Jednakże oczywiście robimy czasami przerwy. Jest czas, kiedy mniej nagrywamy, mniej ćwiczymy, lecz kiedy zaczynasz zamulać, wtedy zaczynają napływać nowe pomysły do pisania, do tworzenia bitów, do tematyki itp.

De 2012 à 2014, le M2C a lâché 6 projets: « Avec nos trips » (2010), « Avec les moyens du bar » (2012), « Remise à flow » (2014) et d’autres projets solos: Tekilla – « En attendant sh » (2012) et « Sombre héros » (2012), Lost – « Entre 2 » (2013). En 4 ans vous avez créé plein de morceau sans compter ces morceaux que vous n’avez pas publié et mis au placard. C’est une grande réussite. Est- ce que la musique devient ennuyante? Est-ce que vous avez des moments où vous vous dîtes” « Non, aujourd’hui je veux être tranquille »?
Emtooci:
Déjà merci! C’est sur on en a fait des morceaux haha! Mais tu sais, tant que tu fais ça avec le coeur, c’est pas un effort. Et c’est là qu’est notre chance! Si un jour tu t’ennuies, ou tu a l’impression d’avoir fait le tour, de ne plus rien avoir à dire, c’est que c’est finit! Mais une fois que tu as gouté à la scène, qui est pour nous une finalité, c’est ça qu’on aime le plus, une fois que tu as gouté à cette adrénaline, à cette communion avec le public, tu peux plus t’en passer! Sinon bien sur qu’on fait des pauses, avec moins d’enregistrement et de répétitions, mais quand t’as la flamme en toi, t’as toujours des idées qui te viennent, des morceaux de rimes, des thèmes…

 

Montpellier, Marsylia. Jakbyście porównali te dwa miejsca pod względem rozwoju kultury Hip-Hop? Jaka jest największa różnica, którą widać na pierwszy rzut oka?
Emtooci:
Oh! To są totalnie inne miasta. Arles, tam gdzie się wszyscy spotkaliśmy, jest małym miasteczkiem, w którym kultura Hip-Hop nie jest aż tak bardzo rozwinięta. Następnie są Montpellie i Marsylia, dwa różne miasta, ale dwa miasta bardzo hiphopowe. Marsylia jest historyczna. Jest miastem hiphopu, z dużą różnorodnością. Kultura uliczna jest tu bardzo rozwinięta, graffiti itp. Natomiast Montpellier jest bardziej nowoczesnym miastem na mapie francuskiego hiphopu, ale ma duży potencjał i coraz bardziej się rozwija. Jest tu organizowanych coraz więcej koncertów i wydarzeń, z tego powodu, że jest to miasto bardzo studenckie – jest dużo motywacji w każdym dniu tygodnia, aby tworzyć coś nowego! Do tego kultura uliczna również jest wszechobecna…

Montpellier, Marseille. Si vous deviez comparer ces deux villes au niveau de la culture hip-hop? Quelle est la plus grande différence au premier regard?
Emtooci:
Oula!! C’est trois villes très différentes. Il y a Arles, où on s’est tous connus, qui est une petite ville ou la culture Hip Hop n’est pas très développée. Ensuite il y a Montpellier et Marseille, très différentes l’une de l’autre, mais toute les deux très Hip Hop. Marseille, c’est historiquement une ville Hip Hop, avec un métissage, une culture street très développée, graffiti… Montpellier, c’est une ville plus récente sur la carte du Hip Hop français. Mais par contre il y a beaucoup de qualité et d’émulation artistique, de plus en plus d’évènements… Vue que c’est une ville très étudiante, il y a beaucoup de motivation tous les soirs de la semaine! Et puis la culture street art y est également très présente.

 

Największa różnica między Wami? I nie chodzi tutaj o wygląd… :)
Emtooci: Hahaha… Chyba żartujesz, jesteśmy bliźniakami!!! Nie no, największa różnica jest w wokalu. Nad resztą się zgadzamy, czyli nad: podejściem do rzeczy,  do tematyki, do bitów, które wspólnie robimy – bez tego, nie działali byśmy razem przez prawie 12 lat! Poupa Lost, tworzy trochę w stylu reggae/ragga, z melodiami, próbując przekazać bogate teksty, więc najbardziej skupia się na rap liryce. Tekilla, eksperymentuje rytmami. Znajdziecie tu zabawę sylabami, tzw. liryczny zabójca. Jest to bardziej rapowy perfekcjonista ze swoim niepowtarzalnym stylem.

Quelle est la plus grande différence entre vous deux? Et je ne parle pas de votre physique… :)
Emtooci:
Hahaha tu rigoles ou quoi, on est jumeaux!! Nan la plus grande différence est vocale. Sur le reste, on est globalement d’accord sur la façon d’aborder le truc, les thématiques qu’on traite, les beats qu’on kick, sinon ça ferait pas 12 ans et quelques! Poupa Lost, parfois dans un délire reggae/ ragga, avec des mélodies, mais en essayant d’y amener un texte riche, ce qui est plus affilié au rap. Tekilla, expert en rimes multi syllabiques et découpeur lyrical, plus axé sur le côté rap „puriste” avec une touche personnelle reconnaissable!

Co sądzicie o międzynarodowych współpracach raperów? Czy jesteście otwarci na każde propozycje, które dostajecie w wiadomościach, czy raczej zamykacie się w wąskim gronie, i muzykę tworzycie tylko wśród „swoich”?
Emtooci:
Będę się powtarzał, ale dla nas muzyka ma być dzieleniem się. Więc się dzielimy! Rozmawialiśmy o naszych byłych projektach, gdzie przecież były różne wymiany i współprace narodowa, jak i międzynarodowe. Na przykład na „Remise A Flow”, mieliśmy Demi Portion, ale także Anglików – Split Prophets, Belgów – L’Hexaler, czy Lacraps. Z Philadelphie była Denise King, jazzowa śpiewaczka. Z Marsylii mieliśmy La Méthode. To właśnie daje nam chęć do dalszego działania. Poznawać więcej ludzi,  jest przecież tyle talentów, tyle różnych „horyzontów”, i to daje nam chęć do podejmowania współpracy i tworzenia muzyki, aby dalej się nią dzielić! Mamy właśnie projekt, który wyjdzie 24go listopada „Six Feats Under” – to 6 numerów, 6 kolaboracji! Zaprosiliśmy artystów takich, jak: Phases Cachées, Vin’s, Squad, Dooz Kawa, Géabé, Sentin’l, et Néfaste! Zajebiści ludzie haha!

Qu’est-ce que vous pensez aux collabos internationales de rappeurs? Est-ce que vous êtes ouvert à des propositions que vous recevez ou vous vous enfermez dans votre cercle et vous ne travaillez qu’entre vous?
Emtooci:
Au risque de le répéter, on part du principe que la musique est, et doit rester un partage. Du coup on partage!! Tu parlais de nos projets précédents, ils sont remplis de collaborations, nationales ou internationales. Sur Remise A Flow par exemple, on partage un morceau avec Demi Portion comme tu disais, mais aussi un avec les anglais des Split Prophets,  un autre avec le belge L’hexaler et le montpelliérain Lacraps, un autre avec Denise King une chanteuse de jazz de Philadelphie, un autre avec les marseillais de La Méthode… Et c’est ça qui donne envie de toujours faire plus, tu rencontres tellement d’artistes talentueux, d’horizons différents, que ça donne envie de partager les vibrations! Et d’ailleurs on a un projet qui sort dans le 24 Novembre, „Six Feats Under”, c’est 6 morceaux, 6 collaborations encore une fois! On a invité sur ce projet des artistes variés une nouvelle fois, comme Phases Cachées, Vin’s, Squad, Dooz Kawa, Géabé, Sentin’l, et Néfaste! Que du beau monde haha!

 

Wszystkie Wasze albumy są do pobrania w Internecie i nie ma z tym większego problemu. Wystarczy po prostu wejść na stronę www.emtooci.com i wykonać co należy. Kiedyś rozmawiałem z Hugo TSR i powiedział bardzo ważną i znaczącą kwestię: „Ważne jest, żeby każdy mógł mieć dostęp do mojej muzyki. NIE JESTEM TU, aby OKRADAĆ ludzi, więc tych, którzy mogą i chcą mnie wspierać, zapraszam do zakupu płyty albo na koncert… Wszyscy inni mają wszystko na mojej stronie” – czy macie podobny pogląd? Zgadzacie się z jego wypowiedzią?
Emtooci:
Mamy tą samą mentalność. Jeśli robisz muzykę, to przede wszystkim dlatego, aby ludzie Cię słuchali, reagowali i żeby to poszło jak najdalej. Jeśli chcesz, aby ludzie Cię znali i lubili Twoją muzykę, tak, żeby kupili Twoją płytę, muszą jej najpierw posmakować! Potem, to jest normalne, wszystko kosztuje. Jeśli wszystko podliczysz, to wychodzi nam bardzo drogo, więc potrzebujemy też wsparcia pod tym, materialnym względem.

Tous vos albums sont à télécharger sur internet et il n’y a pas de problème avec ça. Il suffit d’aller sur www.emtooci.com et télécharger ce qu’on veut. J’ai parlé un jour avec Hugo TSR et il m’a dit quelque chose d’important: « L’important c’est que tous puisse télécharger ma musique, je ne suis pas là pour voler les gens, donc si qui veulent m’aider, peuvent acheter mon album ou venir à mon concert, pour les autres tout est sur mon site » – avez-vous la même mentalité? Etes-vous d’accord avec lui?
Emtooci:
On est sur le même genre de mentalité. Si tu fais de la musique c’est avant tout pour que les gens l’écoutent, réagissent, qu’elle soit diffusée au plus grand nombre possible. Et puis, si tu veux que les gens puissent te connaitre et apprécier ta musique au point de vouloir te soutenir en achetant ton projet,  il faut d’abord qu’ils goutent! Après ça reste non négligeable, quand tu vois le coût de chaque petite chose, comme certaines prods, les mix, mastering, le matos à avoir et à entretenir… C’est aussi normal que ceux qui apprécient le travail soutiennent, et dans le monde de l’indépendant, on a tous besoin de ce soutien.

Czy Polska jest dla Was miejscem nie znanym?
Emtooci:
Całkowicie nieznanym! Ale podobno kultura Hip-Hop rozwija się w niesamowitym tempie!

Est-ce que la Pologne est pour vous une terre inconnue?
Emtooci:
Totalement!! Mais il paraît que la culture Hip Hop y est en pleine effervescence justement!

 

A Polski Hip-Hop? Przede wszystkim jego odłam – graffiti? Ciekawostką jest, iż Polscy writerzy zbombili większość najtrudniejszych systemów metra na całym świecie. Śledzicie takie informacje?
Emtooci:
Nie znamy za dużo polskiej kultury Hip-Hop. Czytałem już jakieś artykuły na ten temat, również o tych metrach, i to pokazuje, jaka jest tam determinacja! Na tle rapowym również niewiele wiemy, ale jeśli macie jakieś talenty, „złote” kawałki, to dawajcie do odsłuchu!

Et le hip-hop polonais? En particulier le graffiti. Ce qui est intéressant c’est que les graffeurs polonais on réussit à tagguer les métros les plus difficiles de la terre. Vous suivez ces évènements?
Emtooci:
On connait assez peu le Hip Hop polonais. J’ai déjà vu passer quelques articles sur les graffeurs et ces fameux métros, et ça montre un détermination folle!! Mais pas énormément sur les Mc’s et crews qui font ça la bas. Si vous avez quelques pépites à faire écouter on est toujours preneurs!

 

Bardzo dziękuję Wam za rozmowę. Dziękuję w imię swoim oraz polskich rap pielgrzymów, u których francuski rap tkwi głęboko w sercu. Jakie są Wasze muzyczne, a może nawet zdradzicie prywatne plany, na rok 2016?
Emtooci:
Dziękujemy Wam! To była dla nas przyjemność! W 2016, mamy 10 projektów w głowie, i chyba nie damy rady wszystkiego zrealizować. Najpierw, jak mówiliśmy, puszczamy „Six Feats Under”, 24 listopada. 25go będzie teledysk do utworu, pt. „Issue de Secours”, czyli „Wyjście ewakuacyjne” z gościnnym udziałem Vin’s i Squadem, który pochodzi właśnie z tego projektu. 26go gramy koncert premierowy tego projektu, z całą ekipę, która dograła się na ten album. Potem będziemy promowali ten projekt po prostu tam, gdzie nas zaprosą. Mamy już kilka terminów, w tym festiwal w Szwajcarii w Neutchal pod koniec stycznia, który będzie na pewno zajebisty! Dalej będziemy pisać teksty, szukali nowych kolaboracji… Kto wie, może w Polsce w 2016 r., żeby zagrać  wielki koncert! Jeszcze raz Wam dziękujemy!

Je vous remercie pour cette conversation. Merci aux fans polonais de rap français qui nous suivent. Pour terminer est-ce que vous pouvez nous avouez vos plans pour l’année 2016?
Emtooci:
Merci à vous!! Ca a été un plaisir! Pour 2016, on a toujours 10 trucs en tête, et on arrive évidemment pas à tout faire! Déjà, comme on disait, Notre actu du moment c’est la sortie de „Six Feats Under”, le 24 Novembre. Le 25 Novembre, on a un clip qui sort, qui s’appelle „Issue de Secours” avec Vin’s et Squad en featuring, extrait de ce projet.  Et le 26 Novembre nous avons la soirée de lancement de ce projet à l’antirouille Montpellier, avec tous les invités du projet. Ensuite on va aller défendre ce projet partout où on nous invitera, on a déjà pas mal de dates validées, notamment un festival en Suisse à Neuchâtel fin Janvier, qui s’annonce très gros vue l’affiche! Et toujours en parallèle l’écriture de nouveaux morceaux, recherche de nouvelles collaborations… Et qui sait, peut-être qu’on passera par la Pologne en 2016, histoire de faire un gros concert!! Encore big up à vous l’équipe!

Rozmowę przygotowali: Patryk FENT i Polak78

Odwiedź – kliknij:
Emtoocibanner PoupaEmtoocibanner TekillaEmtoocibanner EmtoociYTbanner

Polak78banner fentLINK KotUkostka KostkaShop

PODZIEL SIĘ